นับถอยหลังวันที่ 1

วันนี้เป็นวันแรกของการนับถอยหลังในการเดินทางตามหาสิ่งที่ฝัน อดทน อดทน สักวันเราคงประสบผลสำเร็จ
วันนี้มีเหตุณ์การต่างๆๆเกิดขึ้นกับเรามากมายย่างแรก เราดีใจที่ทาง ผอ. ได้ติดต่อมาว่าเราจะไปวันใหนดี ใจหนึ่งอยากตอบแบบประชด แต่ใจหนึ่งยังระลึกถึงความดีของท่านอยู่
ที่ปกป้องคุ้มกะลาหัวผู้หญิงคนนี้อยู่ตลอดระยะเวลาที่ย้ายมาปฎิบัติหน้าที่ ณ ที่นี้เราตัดสินใจอยู่นานจึงตอบว่าขอทำตามสัญญาที่ให้ไว้ คือสอนนักเรียนจนจบ
และทำงานที่ได้รับมอบหมายอย่างเต็มความสามารถเพื่อไม่ให้คนอื่นมาบอกทีหลังว่า เราไม่รักษาสัญญา เลยตอบไปว่าภายใน 15 วัน ไม่อยากทิ้งภาระให้คนอื่น นั้นก็หมายความว่า เราต้องเดินทางภายในวันที่ 15 สิงหานี้แน่นอน จริงๆแล้วเรื่องนี้มันเป็นสิทธ์ของผู้ที่ได้รับคำสั่งย้ายว่าพร้อมที่เดินทางวันใหน เรารู้หลายๆๆๆอย่างว่าคำสั่งนี้มันลิมิตได้ขนาดใหน ติดตามข่าว เกาะสถานณการณ์เรื่องนี้มาตลอด เวลา ทุกวัน ทุกคืน ถามผู้รู้แม้แต่กระทรวงศึกษาก็ได้มีโอกาสคุยมาแล้ว แต่พอมาเห็นการเขียนของผู้บริหารแล้ว ยอมรับว่าวีดแตกมาก (ระงับอารมณ์ไม่อยู่เลย….นี้แหล่ะข้อเสียเราที่มั่นใจตัวเองมากเกินไป) วันนั้นได้มีโอกาสคุยกับพี่ๆผู้ที่เคารพในเขต พี่เขาให้กำลังใจดีมาก บอกเราว่าให้มองในแง่ดี จะทำให้เราสบายใจ พอมานั้งคิดย้อนหลังมันอาจจะเป็นแบบที่พี่เขาว่าจริง(ขอบคุณพี่แดง พี่ต้อม สพม 23ที่เตือนสติน้องให้อยู่พอประมาณ)และมีสิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นในโรงเรียนวันนี้คือ การที่นักเรียน ม.6 ที่ได้ กยศ เขาทำงานให้เราได้ดีมาก รวมถึงผู้ปกครองด้วย ไม่มีปัญหาให้แก้ไขแม้แต่นิดเดียว ทางสะดวกจริงๆๆสิ่งให้ทำงานอะไรก็เรียบร้อยไม่มีติดขัด แบบนี้เด็กๆๆน่ารักม๊าก ใสซื่อ บริสุทธิ์ จนบางครั้งคิดว่าเขาดีขนาดนี้เราจะทิ้งเขาได้ลงคอเหรอ?????????????พร้อมกับผู้บริหารท่านหนึ่งที่อยู่เคียงข้างลูกน้องมาตลอดเวลาที่อยู่ที่นี้ ถึงแม้มันจะเป็นช่วงเวลาระยะสั้นๆๆแต่ทุกครั้งที่เราทำงานเขาจะดูแลลูกน้องเป็นอย่างดี ถึงแม้จะเป็นตำแหน่งรักษาการแต่รองท่านนี้ทำงานหนักมาก เขาจะเป็นกำลังหลักในการทำงานของโรงเรียนไม่ว่างานใหญ่ งานเล็กแค่ให้เขาก็ช่วยขับเคลื่อนให้การดำเนินงานของโรงเรียนเป็นไปอย่างราบรื่นเสมอ อย่างนี้แหล่ะเขาเรียกว่่า ผู้บริหารมืออาชีพ เพราะถ้าโรงเรียนเปรียบเหมือนร่างกายคน ผู็บริหารก็เหมือนหัว ครูเหมือนแขนและขาของคน ถ้าแขนขาไร้คุณค่าแล้วโรงเรียนจะเดินต่อไปแบบมีประสิทธิภาพได้อย่างไร เพราะฉะนั้นผู้บริหารควรซื้อใจลูกน้องให้ได้ ราคาไม่แพงหรอกค่ะ อย่างมากก็แค่ใจผู้บริหารที่ให้ใจลูกน้องนั้นเอง เพราะเรามีความเชื้อว่าคนเราถ้าได้ใจกัน คำว่าปัญหาสำหรับงานนั้นจะไม่เกิดแน่นอน เหมือนที่เขาบอกว่าใจคนไม่เหมือนเสื้อผ้า เพราะเสื้อผ้าถ้าเปื้อนสามารถใช้ผงซักมันก็จะสะอาดเหมือนเดิม แต่ใจคนถ้าเปื้อนแล้วไม่มีน้ำยาชนิดใหนซักมันได้เลยนอกจากซักด้วยใจดวงนั้นสำหรับวันนี้ขอบคุณกำลังใจจากพี่ๆๆในเขต รองฯณรงค์ โคตรศรี นักเรียนชั้น ม. 6 ที่ได้ กยศ ทุกคน ท่านผู้ปกครองทุกท่าน ที่ทำให้วันนี้เรามีความรู้ว่า เราไม่ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยว ไม่โดนทอดทิ้ง ไร้ค่า เหมือนที่เคยรู้สึกว่า เสร็จนาฆ่าโคถึก เห็นเราไร้ค่าเมื่อใช้งานเราเสร็จ ได้ทุกอย่างตามที่ต้องการทั้งๆๆที่เราทำงานให้เขาแทบเป็นแทบตาย จนร่ายกายต้องพบหมอเท่าเดียวนี้ เวลาอยู่ลับหลังนินทาเสียๆหายๆ แต่วันนี้ทุกอย่างทำให้เรารู้สึกดีขึ้นมาก    ………..  ขอบคุณสำหรับทุอย่างอีกครั้งหนี้ง ขอบคุณค่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s